قانون موافقتنامه مربوط به همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر

ماده واحده- موافقتنامه مربوط به همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تبصره رعایت اصل یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای ماده (۱۲) و اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای ماده (۱۳) این موافقتنامه الزامی است.

موافقتنامه مربوط به همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر
جمهوری آذربایجان، جمهوری اسلامی ایران، جمهوری قزاقستان، فدراسیون روسیه و ترکمنستان که از این پس طرفها خوانده می‌شوند؛
بر اساس موازین و اصول شناخته شده حقوق بین الملل، همچنین اصول و موازین مصرح در منشور ملل متحد، به ویژه احترام به استقلال، حاکمیت، تمامیت ارضی، مصونیت مرزها، منع تهدید یا توسل به زور، عدم دخالت در امور داخلی یکدیگر و همکاری دولتها با آگاهی از مسئولیت خود در قبال نسلهای کنونی و آینده در رابطه با حفظ دریای خزر و توسعه پایدار منطقه؛
رهنمون شده به وسیله تمایل برای تعمیق و گسترش مناسبات حسن همجواری بین طرفها؛
با اعلام آمادگی برای مشارکت در ثبات و امنیت منطقه ای، توسعه و تحکیم همکاری به منظور استفاده از دریای خزر منحصراً برای اهداف صلح آمیز؛
با در نظر گرفتن اصول و مفاد اعلامیه جمهوری آذربایجان، جمهوری اسلامی ایران، جمهوری قزاقستان، فدراسیون روسیه و ترکمنستان که در دومین اجلاس سران دولتهای دریای خزر که در تاریخ ۲۴ مهر ۱۳۸۶ برابر با ۱۶ اکتبر ۲۰۰۷ در تهران برگزار گردید به تصویب رسید؛
با اعلام دریای خزر به عنوان دریای صلح، ثبات، دوستی و حسن همجواری در موارد زیر به توافق رسیدند:

ماده ۱- تامین امنیت در دریای خزر حق انحصاری دولتهای دریای خزر می‌باشد.

ماده ۲-

۱- طرفها در چهارچوب این موافقتنامه در زمینه های زیر همکاری می نمایند:
- مبارزه با تروریسم
- مبارزه با جرایم سازمان یافته
- مبارزه با نقل و انتقال غیر قانونی اسلحه از هر نوع و مهمات، مواد منفجره و سمی و تجهیزات نظامی
- مبارزه با نقل و انتقال غیر قانونی مواد مخدر، روانگردان و پیش سازهای آنها
- مبارزه با شستشوی عواید حاصله از جرم، از جمله پولشویی
- مبارزه با قاچاق
- تامین امنیت کشتیرانی دریایی و مبارزه با راهزنی دریایی
- مبارزه با قاچاق انسان و مهاجرت غیر قانونی
- مبارزه با صید غیر قانونی منابع زیستی (شکار قاچاقی)
- تامین امنیت دریانوردی

۲- طرفها در چهارچوب این موافقتنامه، به استثنای ابعاد نظامی امنیت، در سایر زمینه های مربوط به موضوع این موافقتنامه و مورد علاقه متقابل نیز همکاری می کنند.

۳- تعامل طرفهای طبق این موافقتنامه و تشریفات (پروتکل) های آن، سایر معاهدات بین المللی قابل اجراء که طرفها در آنها عضویت دارند و همچنین قوانین آنها صورت می پذیرد.
هیچ چیز در این موافقتنامه نباید به عنوان پیش داوری در خصوص وضعیت حقوقی دریای خزر تفسیر گردد.

ماده ۳-

۱- طرفها، نهادهای ذی صلاح زیر را برای مشارکت در زمینه اجرای این موافقتنامه، در چهارچوب صلاحیت های آنها تعیین می نمایند:

جمهوری آذربایجان:	وزارت کشور، وزارت امنیت ملی، وزارت بوم شناسی و منابع طبیعی، وزارت حمل و نقل، سرویس مرزبانی دولتی، کارگروه گمرک دولتی، اداره اموردریایی دولتی، سرویس مهاجرت دولتی
جمهوری اسلامی ایران:	وزارت امورخارجه، وزارت کشور، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، وزارت راه و شهرسازی، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت اموراقتصادی و دارایی، سازمان حفاظت محیط زیست، ستاد مبارزه با مواد مخدر
جمهوری قزاقستان:	کارگروه امنیت ملی، وزارت کشور، کارگروه گمرک وزارت دارایی، وزارت کشاورزی، وزارت حمل و نقل ارتباطات، وزارت حفاظت محیط زیست، دفتر دادستانی کل، آژانس مبارزه با جرایم اقتصادی و فساد (پلیس مالی)، وزارت دفاع، وزارت دادگستری
فدراسیون روسیه:	سرویس امنیت فدرال فدراسیون روسیه، وزارت کشور فدراسیون روسیه، سرویس گمرک فدرال، وزارت امور دفاع غیرنظامی، حوادث غیر مترقبه و رفع آثار بلایای طبیعی فدراسیون روسیه، وزارت حمل و نقل فدراسیون روسیه، سرویس کنترل مواد مخدر فدرال فدراسیون روسیه، سرویس مهاجرت فدرال
ترکمنستان:	وزارت امنیت ملی، وزارت کشور، سرویس مرزبانی دولتی، سرویس مهاجرت دولتی، سرویس گمرک دولتی، سرویس دولتی کنترل مواد مخدر

۲- طرفها در زمان تودیع اسناد تصویب، نهادهای ذی صلاح مرکزی مسئول همکاری در زمینه های مشخص موضوع بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه و نهاد مجاز مسئول هماهنگی همکاری در چهارچوب این موافقتنامه را به امین اسناد اعلام می نمایند.

۳- طرفها هر گونه تغییر در نهادهای ذی صلاح و مجاز خود را فوری از طریق امین اسناد به یکدیگر اطلاع می دهند.

ماده ۴-

۱- تعامل میان نهادهای ذی صلاح طرفها در چهارچوب این موافقتنامه، به طور دو جانبه و چند جانبه، بدون خدشه وارد نمودن به منافع سایر طرفها انجام می پذیرد و شامل مبادله اطلاعات، برگزاری جلسات و رایزنی ها، تبادل تجربیات و همچنین انجام فعالیت های توافق شده در زمینه های مشخص شده در ماده (۲) این موافقتنامه می‌باشد.

۲- تعادل میان نهادهای ذی صلاح طرفها می‌تواند در سایر اشکال مورد توافق طرفها نیز صورت گیرد.

۳- نهادهای ذی صلاح طرفها، به منظور انجام تعامل، تشریفات (پروتکل) هایی را در خصوص همکاری در زمینه های تعیین شده در ماده (۲) این موافقتنامه منعقد می نمایند.

ماده ۵- تبادل اطلاعات در چهارچوب این موافقتنامه، بر اساس ارسال درخواست کتبی مبنی بر مساعدت صورت خواهد گرفت. در وضعیت اضطراری، درخواست ها می‌تواند از طریق مجاری ارتباطی مورد توافق ارائه و متعاقباً ظرف هفتاد و دو ساعت تاییدیه کتبی آن ارسال گردد.

ماده ۶-

۱- چنانچه نهاد ذی صلاح طرف درخواست شونده چنین تلقی نماید که اجابت درخواست ممکن است به منافع ملی آن لطمه وارد آورد یا مغایر با قوانین یا تعهدات بین المللی دولت متبوع آن است، می‌تواند از ارائه کامل اطلاعات یا بخشی از آن در چهارچوب این موافقتنامه امتناع نماید.

۲- نهادهای ذی صلاح طرفها در موارد موضوع بند (۱) این ماده فوری یکدیگر را به صورت کتبی در خصوص امتناع از مساعدت آگاه می نمایند.

۳- چنانچه اجابت درخواست خارج از صلاحیت نهاد ذی صلاح درخواست کننده باشد، نهاد مزبور فوری آن را به نهاد ذی صلاح مربوط دولت خود ارجاع می‌نماید و متعاقباً مراتب را به اطلاع نهاد ذی صلاح درخواست کننده می رساند.

ماده ۷-

۱- هر نهاد ذی صلاح، محرمانه بودن اطلاعات و اسناد دریافتی از نهاد ذی صلاح دیگر را چنانچه نهاد ذی صلاح ارائه کننده، افشای آنها را نامطلوب تشخیص دهد، تضمین می نماید. میزان محرمانه بودن این اطلاعات و اسناد توسط نهاد ذی صلاح ارائه دهنده این اطلاعات و اسناد مشخص می‌شود.

۲- نهاد ذی صلاح طرف دریافت کننده اطلاعات می‌تواند آنها را تنها برای اهداف و شرایط مشخص شده توسط نهاد ذی صلاح طرف ارائه کننده اطلاعات استفاده نماید.

۳- نهاد ذی صلاح طرف دریافت کننده اطلاعات، نهاد ذی صلاح طرف ارائه کننده را از استفاده از اطلاعات دریافتی و نتایج حاصله، مطلع می نماید.

۴- تعهدات نهادهای ذی صلاح طرفها نسبت به محرمانه نگه داشتن اطلاعات پس از پایان اعتبار این موافقتنامه یا خروج هر یک از طرفها از آن نیز به قوت خود باقی می ماند، مگر اینکه نهاد ذی صلاح ارائه دهنده اطلاعات، نهاد ذی صلاح طرف دیگر را از اجرای این تعهد معاف نماید.

ماده ۸- هر طرف، هزینه های خود در ارتباط با اجرای این موافقتنامه را به عهده می‌گیرد، مگر اینکه در هر مورد به نحو دیگری توافق شده باشد.

ماده ۹-

۱- نهادهای ذی صلاح طرفها برای بررسی موضوعات مربوط به اجرای این موافقتنامه و حل مشکلاتی که ممکن است در جریان تعامل بروز نماید، جلسات و رایزنی های ضروری را حداقل یک بار در سال برگزار می نمایند.

۲- رایزنی های سالانه به صورت چرخشی و توسط طرفی برگزار می‌شود، که طی یک سال وظایف ریاست را ایفاء می نماید.

۳- موضوعات پیشنهادی جهت بحث و بررسی قبلاً مورد توافق قرار می‌گیرد.

ماده ۱۰-

۱- تعامل نهادهای ذی صلاح طرفها در چهارچوب این موافقتنامه، به زبان روسی یا انگلیسی انجام می‌گیرد.

۲- نهادهای ذی صلاح می‌توانند در مکاتبات خود که مربوط به اجرای این موافقتنامه است از زبان رسمی و یا دولتی خود با پیوست نمودن ترجمه آنها به زبان روسی یا انگلیسی استفاده کنند، مگر اینکه به نحو دیگری توافق شده باشد.

ماده ۱۱- این موافقتنامه بر حقوق و تعهدات طرفها ناشی از سایر معاهدات بین المللی که طرفها در آنها عضویت دارند، تاثیری نمی گذارد.

ماده ۱۲- هر گونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای مفاد این موافقتنامه از طریق مشورت و مذاکره میان طرفها حل و فصل می‌شود.

ماده ۱۳-

۱- مفاد این موافقتنامه با توافق متقابل طرفها می‌تواند اصلاح یا تکمیل گردد.

۲- اصلاحیه ها و تکمله های این موافقتنامه، جزء لاینفک آن را تشکیل می دهد و به صورت تشریفات (پروتکل) های جداگانه تنظیم می‌شوند که طبق رویه پیش بینی شده در ماده (۱۵) این موافقتنامه لازم الاجراء می گردند.

ماده ۱۴- جمهوری آذربایجان، امین اسناد این موافقتنامه می‌باشد.

ماده ۱۵-

۱- این موافقتنامه منوط به تصویب می‌باشد. اسناد تصویب به امین اسناد سپرده می‌شود. این موافقتنامه در روز سی اُم بعد از دریافت آخرین سند تصویب توسط امین اسناد، لازم الاجراء می‌شود.

۲- هر یک از طرفها می‌تواند با اطلاع به امین اسناد از این موافقتنامه خارج شود. این موافقتنامه تا انقضای مدت دوازده ماهه پس از تاریخ وصول اطلاعیه مزبور توسط امین اسناد برای آن طرف لازم الاجراء می‌باشد.
این موافقتنامه در یک نسخه اصلی به زبانهای آذربایجانی، فارسی، قزاقی، روسی، ترکمنی و انگلیسی در شهر باکو در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۸۹ برابر با ۱۸ نوامبر ۲۰۱۰ تنظیم گردید که کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار می‌باشند.
در صورت بروز اختلاف نظر، طرفها به متن انگلیسی مراجعه می نمایند.
نسخه اصلی برای نگهداری به امین اسناد سپرده می‌شود و امین اسناد نسخه های مصدق این موافقتنامه را میان همه طرفها توزیع می نماید.
از طرف جمهوری آذربایجان
از طرف جمهوری اسلامی ایران
از طرف جمهوری قزاقستان
از طرف فدراسیون روسیه
از طرف ترکمنستان

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و پانزده ماده در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ بیستم خرداد ماه یکهزار و سیصد و نود و سه مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۱۳۹۳/۴/۴ به تایید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی

دریافت فایل پی‌دی‌اف